گئوبَروَه (به تلفظ یونانیان: گوبریاس) نام یک یا چند تن از از سرداران هخامنشی بوده است. (گئوبروه در زبان پارسی باستان به معنی گوشت‌خوار است)[نیازمند منبع].

گئوبروه هم در زمان کوروش و هم داریوش از سرداران ارتش ایران بود. گئوبروه در زمان کوروش یکی از شهربانان ایران بود. گئوبروه در فتح بابل به همراه کورش شرکت داشت. گل‌نوشته‌های ‌ بدست‌ آمده‌ در سالهای‌ اخیر نشان‌ می‌دهند که‌ سپاه‌ پارس‌، تحت‌ فرماندهی‌ گئوبروه‌، بابل‌ را بدون‌ درگیر شدن‌ در نبردی‌ فتح‌ کرد. پس از محاصره بابل، گئوبروه برای ورود به شهر که دور تا دور آن را رود فرات قرا گرفته بود، دستور داد جریان رود را منحرف کنند تا بتوانند از بستر خشک آن به شهر رخنه کنند. او پسر پادشاه‌ را دستگیر کرده‌، به‌ قتل‌ رساند؛ آنگاه‌ کورش‌ وارد شهر شد.

پس از کوروش، گئوبروه از نزدیکان داریوش بود. داریوش پیش از رسیدن به پادشاهی با ارته بامه دختر گئوبروه نیزه دار داریوش ازدواج کرد. در گل‌نوشته‌های دیوانی نام او بیشتر از نام دیگر همسران داریوش آمده است.

در نقش برجسته و کتیبه بیستون دو تن از یاران داریوش دیده می شوند که شامل ویندَفْرَناه کمان دار و گئوبَروَه نیزه دار، پشت سر او ایستاده اند.

گئوبروه در زمان داریوش، شورشیان بابل را سرکوب کرد. داریوش در کتیبه بیستون به ما می گوید که این شورش را با موفقیت سرکوبی کرده، اما شخص دیگری به نام «نبوکدنزر» بازهم ادعای سلطنت بابل را کرده و برای مدتی به بخشهایی از مملکت، احتمالا" نیپور، حکومت کرده. بابل تا مدتها شاهد مدعیان مختلفی بود که همه ادعای قرابت با خاندان نبونید را داشتند و همه نیز با موفقیت به دست داریوش شکست خوردند.


گئوبروه همچنین در سال ۵۱۹ ق.م شورش فردی به نام آتامانیتا را درهمان آغاز سرکوب کرد.


 منابع