خسرو پرویز، شکوه شاهنشاهی ایران در زمان ساسانی 
شکست بهرام چوبینه، به سلطنت رسیدن خسرو پرویز و احیای شاهنشاهی ساسانی 
اوج قدرت تاریخی ایران در عهد ساسانی
در میان سالهای ۶۰۳ تا ۶۱۵ سراسر اناتولی و شام و مصر به تسخثر نیروهای ایران درآمد، در اناتولی و شام و مصر شهریهاریهای ایرانی تشکیل شد، مرزهای ایران به دریای ایژه و درۀ نیل و شمال آفریقا تا تونیس رسید

در سال ۶۱۵م متصرفات ایران در غرب آسیا به‌کرانه‌های شرقی و شمالی دریای مدیترانه و سواحل دریای ایژه، و در شمال آفریقا به ‌لیبی رسید. اینها سرزمینهائی بود که از اواخر سدۀ ششم پ‌م تا زمان حملۀ اسکندر مقدونی در درون قلمرو شاهنشاهی هخامنشی قرار داشتند سپس به‌تصرف اسکندر درآمدند و بعد به‌عنوان میراث اسکندر به رومیان رسیده بود (رومیان از سلوکیان و بطلمیان گرفته بودند). به‌نظر می‌رسید که دستگاه امپراتوری روم در آستانۀ ورچیده شدن است. یک مورخ معاصر غربی می‌نویسد که سپاه ایران برکرانۀ شرقی بوسفور در برابر کنستانتینیە لشکرگاه زده بود، و سپاهیان ایرانی از این‌سوی بوسفور می‌توانستند که دیواره‌های پایتخت امپراتوری روم را که بر فراز تپه‌هایش می‌درخشید به‌چشم ببینند، و چنین به‌نظر می‌رسید که امپراتوری در آستانۀ فروپاشی نهایی است. اگر دولت ایران دارای نیروی دریایی بود می‌توانست که کنستانتینیە را تصرف کرده جریان تاریخ را دگرگون سازد.

دولت ایران در زمان خسرو پرویز یک دولت سیکیولار به معنای امروزینش بود. همۀ کسانی‌که در تاریخ دوران ساسانی مطالعه می‌کنند اتفاق نظر دارند که ایران در سلطنت خسرو پرویز در آستانۀ انتقال به‌مرحله‌ئی قرار داشت که در جامعه‌شناسی سیاسی «دوران بورژوایی» نامیده می‌شود